Ken in Brazilië

Eindelijk

noreply@skynetblogs.be (Ken Pieraerts) — Mon, 21 Dec 2009 15:56:34 +0100

Dag beste mensen,

ik weet dat dit weer even geleden is, maar door een gebrek aan tijd kon ik helaas niets meer posten. Nu ga ik een kleine samenvatting geven van wat er de voorbije 2 maanden zoal allemaal is gebeurd.

Feesten is hier een deel van de cultuur, en omdat ik iets over de cultuur wil leren, moet ik dus ook gaan feesten. Het aantal feestjes dat ik hier de voorbije 2 maanden heb meegemaakt, heb ik niet meer bijgehouden. Er waren 2 grote shows bij van groepen die hier veel succes hebben. De muziek is eigenlijk vreselijk, maar de sfeer is gewoon super goed. Op beiden shows waren zo'n 6000 mensen aanwezig en elk individu feestte alsof zijn leven er van af hing. Zie hier enkele voorbeeldjes van de bandjes die ik gezien heb;

http://www.youtube.com/watch?v=4w9BYx_zJEs

http://www.youtube.com/watch?v=VRFHF6nvEa4&feature=fvw

Ik ben ook een weekend bij een vriend gaan logeren, hij studeert en woont op ongeveer anderhalf uur rijden van Campina Grande aan de kust. De hele dag aan het strand gelegen en 's avonds het nachtleven gaan verkennen, was onze agenda. Leuke tijd, prachtige stranden en een fijn stadje genaamd Joao Pessoa.

Ook met de familie heb ik enkele uitstapjes gedaan. Zo zijn we naar een steen geweest, bovenop een berg. Je kan onder deze steen doorkruipen, de traditie wil dat vooral koppeltjes die willen trouwen dit doen. Verder zijn we op een zondagochtend (na 2 uur slapen voor mij) naar een soort boerderij gereden, daar hebben we soort brunch gehad met typisch eten van de streek. Vorige week zijn de ouders van mijn gastpapa aangekomen, ik zal samen met hen Kerstmis doorbrengen. Met hen zijn we afgelopen weekend naar Joao Pessoa getrokken. Dit keer hebben we meer verlaten stranden bezocht, schitterend gewoon. Verder hebben we het historisch centrum bezocht en een markt met enkel producten van deze streek.

Buiten mijn individuele uitstap en de uitstapjes met de familie, ben ik ook met een groep jongeren naar de watervallen hier in buurt geweest. Na 3 uur wandelen door de wildernis vol bananenbomen, spinnen, slangen en andere dingen, kwamen we aan bij de watervallen. Weer een al pracht en praal. Van al deze evenementen heb ik zowaar foto's getrokken, deze zullen jullie ooit wel eens te zien krijgen. Voor diegeene die nog geen foto's gezien hebben, gelieve contact op te nemen met mijn ouders, zij hebben er namelijk een paar.

Het dagelijks leven bestaat voor de rest uit een hoop voetbal, zo heb ik tegen een kerel gespeeld die frans kampioen zaalvoetbal is geweest (ge voelt u echt slecht als die u keer op keer zonder enige moeite passeert), filmkes kijken, en gewoon bij vrienden zijn.

Zo dit was het laatste berichtje vanuit deze computer, de 26ste verhuis ik naar een huis van vrienden om daar te blijven totdat ik ga reizen. De reis zal plaatsvinden van 6 januari tot 6 februari om daarna weder te keren naar mijn volgend gastgezin.

Tot de volgende...

Tchau

Maceio en Belo Horizonte

noreply@skynetblogs.be (Ken Pieraerts) — Sat, 17 Oct 2009 00:34:22 +0200

Hallo allemaal,

een nieuw verslag is geboren. Na de trip naar Natal volgde er een 2-daagse richting Maceio, een stad 400km zuidwaarts van Campina Grande. De trip er naartoe was wederom prachtig, maar anders. Veel wouden en een perfecte weg, zonder gaten of dergelijken. Aangekomen en na onze kamers te hebben bezocht, gingen we naar de dijk. Ook deze was weer een pareltje. De volgende dag stond vol van zwemplezier en ik heb me nog eens aan een loopoefening gewaagd op diezelfde dijk. En het ging goed, het kon ook niet anders met zo een decor. De zee neemt in Maceio verschillende kleuren aan, van appelblauwzeegroen tot gewoon iets donkers, maar het water is zeer zuiver. 'S avonds kwam een vriend van de familie ons bezoeken en gingen we met z'n allen iets drinken... weeral een vriendelijke mens ontmoet.

Na deze trip volgde er 2 lesdagen voor mij alvorens te vertrekken naar Belo Horizonte. 's Vrijdags namen we de vlieger naar deze reusachtige stad, daar aangekomen wachtten de familie van mijn gastpa ons op. Ik voelde me alweer helemaal welkom bij wildvreemde mensen. We ging uit eten vooraleer we aankwamen op het appartement dat mijn familie aldaar bezit. De volgende 4 dagen stonden in het teken van het bezichtigen van de stad, en nog heb ik bijlange niet alles gezien. De stad heeft prachtige parken, reusachtige shoppings, mooie gebouwen, geweldige restaurants, een hardrockcafe... .

De dagen na dit alles stonden in het teken van de trouw van de broer van mijn gastpa, ik trok veel met hem op en alweer heb ik een geweldige kerel leren kennen. We gingen ook naar een voetbalmatch uit de Braziliaanse eerste klasse, nl. Cruzeiro-Goias. Het stadion in BH is reusachtig (80 000 plaatsen) en zal ook dienen voor het WK in 2014. De wedstrijd zelf was zeer leuk om volgen, 3-0 voor Cruzeiro en gedurende de hele match een leuke samba-sfeer op de tribunes. De dag na de match, 1 dag voor het huwelijk, trokken we met ons gezinnetje naar Ouro Preto, de belangrijkste historische stad van Brazilie. Fenomenaal en helemaal anders als een historische stad bij ons, u zult ooit wel de foto's zien en vol verbazing wezen. De dag van het huwelijk hing er natuurlijk een beetje stress in de lucht, desalniettemin heb ik kennisgemaakt met nog meer leden van de familie en leuke conversaties gevoerd in mijn evoluerend Portugees. Ze begrepen mij en zo heb ik weer contacten gelegd in oa. Rio en Soa Paulo. Het huwelijk zelf was mooi met lekker eten. We sliepen uit zondag en beleefden een rustige dag, tot de nacht aanbrak. Ik ging samen met de andere broer van mijn gastpa en een ander familielid het nachtleven in in BH. De broer met wie ik wegging is wederom een 'toffe gozer' en vooral een levensgenieter. We beleefden een gezellige nacht in een of andere discotheek waar ze in het begin countrymusic speelden. Naderhand veranderde de muziekstijl en werd het een leuke feestavond. 's Maandags hebben we de grootmoeder van mijn gastpa bezocht, een kranige jongedame van 93 jaar oud. Ze is blind, maar mentaal nog zeer goed bij. Volgens mij was ik de eerste buitenlander die ze in haar leven heeft ontmoet en dat was voor haar toch precies speciaal.

We keerden na een leuke 10-daagse terug huiswaarts. Het was weer een geweldige tijd. Nu ben ik alweer 3 dagen thuis en heb het normale ritme aangenomen.

Zo dit was weer een (kort) verslagje van mijn belevenissen hier. Hoop dat ik jullie er een beetje wijzer, geruster, vrolijker,.. mee gemaakt hebt.

tot de volgende,

Ken

Kerstmis

noreply@skynetblogs.be (Ken Pieraerts) — Fri, 25 Sep 2009 19:41:43 +0200

hallo jongelui en iets minder jonge lui,

hier ben ik dan maar weer eens voor een nieuw verslagje over mijn bezigheden hier in Campina Grande en omstreken.

Na het vorige verslag geschreven te hebben, ben ik samen met een jongen van school naar een voetbalwedstrijd bezocht. Het was een match tussen Campinese, een club van deze stad, en ... een andere ploeg. Het was een wedstrijd uit de 2de klasse. Maar het was zeker geen hoogstaande match, beide ploegen staan dan ook geklasseerd in de kelder van het klassement. Toch wist Campinese te winnen met 2-0, dit was het resultaat van 2 aanvallen. Toch vond ik dit een zeer geslaagde avond. De sfeer is heel anders als die wat wij kennen en de veiligheidsregels zijn hier erg beperkt. Het had zeker zijn charmes. Het stadion biedt plaats aan, ik schat, 18 234 mensen. Tijdens de match was deze arena gevuld voor 75 pct.

Datzelfde weekend zijn we naar Inga geweest. Dit is een zeer klein stadje maar bevat wel schatten uit de prehistorie. Zo troffen we er muurschilderingen aan en een prachtig decor van rotsen en een gezellig riviertje. Op deze plek was een 'museum' gevestigd. Hier kon men vinden: beenderen en tanden van dino's en fossielen van een paar 1000 jaar oud. U denkt bij zichzelf; "dit moet een goed bewaakte plek zijn geweest", wel beste mensen, dan moet ik deze gedachte teleurstelling. Er was geen inkom, de deuren en ramen waren niet beveiligd, ze bestonden uit gewoon hout, er hingen geen camera's, er was geen security, en de gids mocht een paar dagen voor ons bezoek 10 kaarsjes uitblazen. Dus mensen die interesse hebben om een illegaal handeltje op te starten, this is the place to be. Maar goed, ik vond het zeer charmant en prachtig om zien.

De week die hierop volgde... .Maandag was een dag die niet speciaal was, school plus siesta plus een hoop stress. Stress omdat de auto stuk was, en we moesten de volgende dag reizen. Maar dankzij de een knap staaltje vakmanschap van een of andere technieker, was het beestje toch in orde om te vertrekken. Dus vertrokken we dinsdag met het hele gezinnetje naar Natal (dit betekent Kerstmis...). Na weer een prachtige reis door het Braziliaanse landschap kwamen we er aan. Aldaar vonden we een hotel, een hotel dat 2m van het strand lag, een hotel dat 5 sterren bevat, een hotel met 3 zwembaden (en het was niet eens groot). Sorry dat ik hier een beetje opschep, maar het is nu eenmaal de bedoeling om u een beetje te degouteren. Dus daar beleefde ik 3 zalige dagen, met heel veel zon, veel zwemplezier in zwembad en zee ('s morgens was het zeewater warmer als de gewone buitenlucht) en een prachtig strand.

Maar aan alle mooie liedjes komt een eind, en zo ook aan dit liedje. We keerden gisteren, donderdag 24 september, terug naar huis. Ons verblijf thuis zal slechts enkele dagen duren, want overmorgen, zondag 27 september, vertrekken we naar een ander kuststadje, Maceio genaamd. daar verblijven we weer 2 dagen en dan volgt er vrijdag de grote trip naar Belo Horizonte. Heb dus geen zorgen, ik beleef hier een leuke tijd.

tot later!

Tchau

a nice time

noreply@skynetblogs.be (Ken Pieraerts) — Mon, 14 Sep 2009 02:18:09 +0200

hallo allemaal,

hier zal u dus weer een klein verslagje vinden van mijn doen en laten in het prachtige land dat Brasil wordt genoemd. Ik ga waarschijnlijk de helft vergeten te vertellen, maar goed, het zij zo.

Wat is er dus voor een gedeelte gebeurd na het vorige verslagje... . Wel ik heb het slechtste circus ooit gezien, maar het was zo slecht dat het eigenlijk toch grappig was. De helft van de `circus-crew` bestond uit onze welgekende kleine medemens, de dwerg. Verder was er ook nog een goochelaar die best vervangen werd door mijn kleine gastbroertje, want deze kent betere `trucs`. Nog maar gezwegen over de tribune waarop we plaats moesten nemen, dit hoorde volgens mij bij het `spektakel`, u moest al een ervaren koorddanser zijn om veilig op uw plaats te geraken. Maar goed, dit was dus het circus.

Datzelfde weekend ben ik ook met een klasgenoot naar een soort van cowboy-happening geweest. Het was een soort spel. Ik zal het hier even uitleggen. Men heeft nodig..

-een baan van ongeveer 100m en na 70 en 80m telkens een lijn getrokken.

-een koe

-2 cowboys

verloop.. men jaagt een koe de baan op, deze probeert de overkant te bereiken. Maar cowboy Henk en zijn rakker proberen het dier neer te halen tussen de 2 lijnen (op 70 en 80m).

De week die daar op volgde, was een gewone werkweek met school, Portugese les, voetbal... .Maar op een werkweek volgt een weekend en dit weekend stond bol van bruiloften. Zaterdag eentje in Campina Grande zelf en zondag eentje in Recife. De eerste was een katholiek huwelijk, een huwelijk zoals wij het ook kennen in la Belgique. Het feest dat op de kerkdienst volgde was dik in orde, iemand die mij een beetje kent, weet dan dat ik het vooral over het eten heb dat er rondgebracht werd. Zondag gingen we dan richting Recife, wat een prachtige route was me dat. We reden door typische Braziliaanse dorpjes, waar zeer kleine huisje langs de weg tegen elkander waren opgebouwd en elk huisje wel een andere kleur had. Ook de talloze rietvelden (waar men hier brandstof van maakt) zorgden voor een sprookjesachtig decor. Recife zelf, vond ik wat tegenvallen. Het is een zeer grote stad met 3 miljoen inwoners en ik miste de gezelligheid. het oude Recife moet een beetje op Venetie lijken, maar daar zijn we niet geraakt. Het strand was ook overbevolkt, de zee niet, want daar zwemmen immers dolle haaitjes in, las ik op zo een bordje op het strand. We bleven er tot en met maandag, want maandag 7 september is het hier een soort van nationale feestdag en d`n deze moest dus niet naar school.

De week ging weer voorbij en daar was het weekend weer. Het was weer feest tot de vroege uurtjes met de band van Andre, ik amuseerde me rot en sprak op een gegeven moment 4-5 talen in evenveel minuten. Niet dat ik zat was, maar het ging dus als volgt. Portugees met de meerderheid van de niet engelssprekende Brasileiros, engels met wie het prefereerde boven zijn moedertaal, wat Nederlandse woordjes met iemand die in holland heeft gewoond, frans met een braziliaan die een jaar in Frankrijk had gestudeerd en er begonnen 2 uitwisselingstudenten uit Spanje met me te praten (in een taal dat spaans leek, maar portugees was).

Vandaag gingen we uitgebreid eten met de familie en vrienden en er volgde op die maaltijd een namiddagje in de shopping, het was wel gezellig, lekkere milkshake gehad enz... .

DE FOTO`S! Beste mensen ik heb de moed opgegeven om via dit internetsysteem te uploaden, ik ga eens bestuderen welke andere mogelijkheden er zijn. Als ik ten einde raad ben, stuur ik mijn USB-stick op naar mijn ouderlijk huis en moeten zij die daar wonen, de beelden maar op het internet droppen.

Zo, ik hoop dat ik jullie een beetje blijdschap heb gegeven met dit tekstje en jullie horen nog wel ooit eens iets van mij.

Tchau

een kleine update!

noreply@skynetblogs.be (Ken Pieraerts) — Sat, 29 Aug 2009 17:11:09 +0200

Hallo allemaal,

ik weet dat het al een tijd geleden is, maar mijn dagen raken hier aardig gevuld, dus ik had niet echt de tijd om iets te melden. Wat er de voorbije weken is gebeurd, zal ik hier in het kort beschrijven. Ik ben (zoals het hoort) weer elke voormiddag naar school geweest. Het opstaan om 6u blijft voor mij een moeilijke opdracht, maar het zal ook wel een gewoonte worden. Ik geraak immers ook al gewend aan de drukte in de klas.

Ondertussen word ik hier ook al als mirakelman bekeken. Zo waren we het eerste weekend op een van de droogste plaatsen in brazilie, maar toen ik er was, regende het zowaar. Op mijn eerste schooldag gebeurde er iets voor onze school, een hoop lawaai en ambulances, maar ik weet nog steeds niet wat er gebeurd is. De 2de schoolweek viel er iemand flauw in de klas en deze week werd er een motorrijder van zijn voertuig geknald, ook weer net voor onze school.

Ondertussen ben ik ook al wat aan het sporten, want de conditie gaat er niet op vooruit door niets te doen. Zo ben ik al gaan lopen in het gezellige park hier en speel ik voetbal op school. We zijn ook bezig met mij aan te sluiten bij een plaatselijke voetbalclub (www.trezefc.com.br).

Over het eten valt hier ook niet te klagen. Wij eten als familie gelukkig niet op de typische manier van de streek. Ik zou elke week een paar kilo`s meer wegen. Het is hier immers de gewoonte om elke dag rijst, bonen en liefst een lekker vettig stuk vlees te eten, zonder enige groenten. Wij eten thuis ook wel veel rijst en bonen, maar steeds gezonde dingen er bij. We gaan ook dikwijls op restaurant en zoals eerder gemeld, kan je je eten er zelf kiezen.

De feestjes zijn hier ook geweldig, ik heb vorige week een goed feestweekend gehad. Eerst een verjaardagsfeestje van een meisje uit de klas. Niemand sprak er een taal buiten portugees, dus was wel grappig, maar ik begin er meer en meer van te verstaan dus het viel heel goed mee. `s avonds ben ik dan met mijn verantwoordelijke, die meer een vriend is, naar een concert van zijn band geweest. Het was geweldig, ijzersterke covers van bands waarvan ik hou en geweldige mensen leren kennen (er sprak er zelfs een nederlands). De mensen die ik daar had leren kennen, belden me zondagavond ook of ik zin had in een Pink Floyd-tribute. Natuurlijk had ik dat en zo werd het ook een gezellige zondagavond.

De foto`s uploaden duurt hier verschrikkelijk lang en omdat ik die tijd tot dusver niet had door school, portuguese lessen, sport, feestjes, .... zal ik er volgende week miscchien iets aan doen. Dat wordt wel moeilijk, want we gaan waarschijnlijk met de familie naar Recife voor een verlengd weekend. Dus heb maar weer geduld=p Ik heb er getrokken, ook van minder fraaie plaatsen. De gastpapa heeft mij hier echte miserie laten zien en daar werd ik toch wel even stil van.

Zo dit was het dan, tot de volgende keer maar weer...

Tchauuuu

eerste week

noreply@skynetblogs.be (Ken Pieraerts) — Mon, 10 Aug 2009 20:26:34 +0200

hallo allemaal,

mijn eerste week in Brasil zit er op, tijd voor een klein verslagje. Maandag zou mijn school dus al beginnen, maar dat ging niet door wegens een klein probleempje nl. de verkeerde broek. Ik droeg geen jeans en volgens het schoolreglement is dat verplicht. Zodus was mijn schooldag na 10 min al afgelopen, niet dat de directrice er lastig om was, wet was gewoon wet. Dinsdag begon het dus echt, mijn eerste contact met de klas was zeer positief, hoewel bijna niemand engels kan, probeerden ze me op alle mogelijke manieren te helpen. Van de lessen versta ik nog wel niks, maar dat lijkt me logisch.

Het klasgebeuren was wel een cultuurshock, hier lopen mensen door de klas tijdens de les, doen de meisjes hun haren, het is hier nooit stil enz... . Onze directeur van HHC zou er niet mee kunnen leven, vrees ik. Maar dit is Brazilie, iedereen is open tegenover iedereen (leerkrachten knuffelen leerlingen...) en iedereen is veel vriendelijker dan in Belgie. De school als gebouw is ook totaal anders als bij ons in belgie, het is allemaal heel sober, maar best gezellig.

Niks is hetzelfde hier vergeleken met belgie! Ik heb ondertussen al wat meer van de stad gezien en het is veel gezelliger als bij ons, overal muziek, lachende mensen,... ook al leven ze in een waardeloos iets. Ik volgde de rest van de week dus gewoon les en namiddag rustte ik een beetje, het tijdsverschil eiste zijn tol nog en om kwart voor 6 opstaan is ook nieuw voor mij. Maar ondanks dat ben ik vrijdag toch naar 2 feestjes kunnen gaan met mijn verantwoordelijk van AFS. Eerst een verjaardagsfeestje van een vriendin van mijn verantwoordelijke, ik kende haar niet, maar was even welkom als de rest. Na het feestje gingen we nog naar een Braziliaans feestje, het was echt amusant. Zaterdag had ik dan een dag met AFS, we kregen wat uitleg over ditjes en datjes en gingen daarna met ons allen nog iets eten. Het is een fijn gezelschap.

Zondag ben ik met de familie de plaatsen buiten de stad gaan bezichtigen en het was geweldig. Veel armere wijken gezien en een weg die in europa als safariroute zou bestempeld worden. Maar de natuur is hier werkelijk adembenemend en ongerept. We bezochten een stadje dat het decor vormde voor een aantal bekende braziliaanse films en we genoten van de geit die ons er geserveerd werd. We hadden wel wat pech met het weer, want het was een typische Belgische regendag. Op de weg naar huis nog een pitstop gemaakt in een restaurantje dat evenveel decibels produceerde als een discotheek, dus lang zijn we er niet gebleven.

Zo dit was het dan weer, ik weet dat ik dringend foto's moet maken, maar vergeet mijn camera dikwijls. Maar er gaan er komen, heb geen schrik!

Tchau (dus niet ciao)

de reis en aankomst

noreply@skynetblogs.be (Ken Pieraerts) — Sun, 02 Aug 2009 02:36:42 +0200

Hallo iedereen,

30 juli was het dan zover, het vertrek naar Brazilië. Na toch wel emotioneel afscheid van mijn ouders, zusje plus aanhangsel, Ghis en Jos, trokken we naar de gate voor madrid, daar kregen we nog wat uitleg alvorens de laatste stappen op Belgisch grondgebied te zetten. Van Madrid duurde het 10 uur voordat we in Sao Paulo aankwamen. Daar stond een AFS-medewerker op ons te wachten. Na nog wat uitleg van die persoon, kreeg het goede nieuws dat ik als eerste en enige kon vertrekken. Een zeer jofele jonge Braziliaanse bracht me naar de juiste ingang, alleen mijn gate moest ik zelf zoeken. Ik werkte volgens het ticket waarop 15 stond, maar deze was plots veranderd naar 17B. De verandering had ik per toeval ontdekt en dankzij het geweldige Engels van het luchtvaartpersoneel. Maar goed, ik kwam dus als enige buitenlander op de vlucht richting Recife, daar waar het vliegtuig een tussenstop maakte. Nadat we terug waren opgestegen, kwam ik 40 minuten later aan in Campina Grande.

Na aankomst werd ik verwelkomt door weer AFS-mensen en mijn gastfamilie. Na weer wat uitleg pakte Marcio, Julie, Pedro en Marina mij mee naar hun thuis. Dit bleek een appertement net buiten het centrum van de stad. Een gewoon appartementje dat wel 3 badkamers telt en een gemeenschappelijk zwembad, voetbalpleintje en gymruimte heeft. Mijn gastpapa deed een kleine verkenning met me en daarna trokken we naar pittburger, daar waar de pizza en hamburgers rijkelijk vloeien. Na het eten trokken we terug naar huis en ging ik al vroeg slapen.

Vandaag hebben ze mij een beetje van de stad laten zien. Het is helemaal geen rijke stad, maar het is wel heel gezellig. Ik vind het een supergezellig stad, paard en kar zijn hier in groot aantal aanwezig op de weg en de overige weggebruikers hebben lak aan de regels. Maar de stad ademt echt de levensvreugde van de Braziliaan uit, hoe arm men ook is. Na het nuttige van een cocosnoot (gewoon langs de weg verkrijgbaar en uiterst lekker) gingen we naar een toch wel redelijk groot shoppingcentrum (ik was zonnebrand vergeten en dit is dus wel degelijk nodig, zelfs in de zogenaamde winter van nu). Daar wat gebleven en wat verderop in de stad gaan eten. In het restaurant betaalt men dus per kilo; je gaat naar een buffet, kiest wat je wilt en loopt naar een weegschaal met het kaartje van je tafel. Na het eten betaal je door het kaartje af te geven aan een kassa. Eenmaal het eten verteert was, heb ik nog wat gevoetbald met Pedro en wat andere Braziliaantjes (waaronder een talentje waar LVV veel plezier zou aan hebben).

Zo, dit waren mijn eerste 2 dagen. In de loop van volgende week zal ik iets schrijven over mijn school (want die begint maandag). Maar het kan ook zijn dat het wat langer duurt, want ik ga misschien mee met mijn gastpapa op zakenreis naar Sao Paulo. Foto's mogen jullie binnekort ook verwachten!

Ciiiaaaooo,