Ken in Brazilië

Hallo iedereen,

30 juli was het dan zover, het vertrek naar Brazilië. Na toch wel emotioneel afscheid van mijn ouders, zusje plus aanhangsel, Ghis en Jos, trokken we naar de gate voor madrid, daar kregen we nog wat uitleg alvorens de laatste stappen op Belgisch grondgebied te zetten. Van Madrid duurde het 10 uur voordat we in Sao Paulo aankwamen. Daar stond een AFS-medewerker op ons te wachten. Na nog wat uitleg van die persoon, kreeg het goede nieuws dat ik als eerste en enige kon vertrekken. Een zeer jofele jonge Braziliaanse bracht me naar de juiste ingang, alleen mijn gate moest ik zelf zoeken. Ik werkte volgens het ticket waarop 15 stond, maar deze was plots veranderd naar 17B. De verandering had ik per toeval ontdekt en dankzij het geweldige Engels van het luchtvaartpersoneel. Maar goed, ik kwam dus als enige buitenlander op de vlucht richting Recife, daar waar het vliegtuig een tussenstop maakte. Nadat we terug waren opgestegen, kwam ik 40 minuten later aan in Campina Grande.

Na aankomst werd ik verwelkomt door weer AFS-mensen en mijn gastfamilie. Na weer wat uitleg pakte Marcio, Julie, Pedro en Marina mij mee naar hun thuis. Dit bleek een appertement net buiten het centrum van de stad. Een gewoon appartementje dat wel 3 badkamers telt en een gemeenschappelijk zwembad, voetbalpleintje en gymruimte heeft. Mijn gastpapa deed een kleine verkenning met me en daarna trokken we naar pittburger, daar waar de pizza en hamburgers rijkelijk vloeien. Na het eten trokken we terug naar huis en ging ik al vroeg slapen.

Vandaag hebben ze mij een beetje van de stad laten zien. Het is helemaal geen rijke stad, maar het is wel heel gezellig. Ik vind het een supergezellig stad, paard en kar zijn hier in groot aantal aanwezig op de weg en de overige weggebruikers hebben lak aan de regels. Maar de stad ademt echt de levensvreugde van de Braziliaan uit, hoe arm men ook is. Na het nuttige van een cocosnoot (gewoon langs de weg verkrijgbaar en uiterst lekker) gingen we naar een toch wel redelijk groot shoppingcentrum (ik was zonnebrand vergeten en dit is dus wel degelijk nodig, zelfs in de zogenaamde winter van nu). Daar wat gebleven en wat verderop in de stad gaan eten. In het restaurant betaalt men dus per kilo; je gaat naar een buffet, kiest wat je wilt en loopt naar een weegschaal met het kaartje van je tafel. Na het eten betaal je door het kaartje af te geven aan een kassa. Eenmaal het eten verteert was, heb ik nog wat gevoetbald met Pedro en wat andere Braziliaantjes (waaronder een talentje waar LVV veel plezier zou aan hebben).

Zo, dit waren mijn eerste 2 dagen. In de loop van volgende week zal ik iets schrijven over mijn school (want die begint maandag). Maar het kan ook zijn dat het wat langer duurt, want ik ga misschien mee met mijn gastpapa op zakenreis naar Sao Paulo. Foto's mogen jullie binnekort ook verwachten!

Ciiiaaaooo,